W odpowiedzi na modlitwę.

Uwarzyłam karteczki świąteczne. 

Sztuk trzy.

W niezbyt świątecznym stylu...

Noo, może trochę, o czym chyba świadczą kolory.

W zamyśle miało być nieco więcej karteczek, ale czasu starczyło na tyle.

Zresztą, kto dziś wysyła kartki...

Czasem w odpowiedzi na modlitwę nie tyle zmienia się życie, co ty.

James Dillet Freeman

No i mamy grudzień. O.

Grudniowych wspaniałości zatem. Sobie tego życzę również, bo grudzień często mnie testuje w wielu kwestiach ;) 

:**

Z uśmiechem.

Andrzejkowych serdeczności garść Drodzy moi Tuzaglądacze ślę w eter:)

A kto złapie, niech mu się darzy ;)

Karteczkę z pudełeczkiem na tę okazję popełniłam.

Taki mały kwiecisty drobiazg na prezent.

Zdjęcia nieostre, zrobione w szarówkę, bo na ostatnią chwilę łapałam resztki światła w obiektyw, co by uwiecznić sobie efekty i się nimi na blogu pochwalić.

Odwraca się do mnie z uśmiechem. Jak on się ładnie uśmiecha: prosto w moje serce.

William Wharton

Tato

Tym oto uśmiechniętym akcentem kończę listopad. 

A grudzień niechaj cały będzie uśmiechnięty...:) Czego Wam Kochani i sobie życzę!

Buziaki:**

...i zachwyt bez granic...

Zaglądacze najmilejsi moi,

ponownie witajcie w mej kolorowej czasoprzestrzeni!

Parę zachwytów wrzucam tutaj,

parę zachwytów widzianych moimi oczami...

Osobliwy listopadowy dmuchawiec (niczym ostatni mohikanin), więdnąca róża,

wodne odbicia, troszkę słońca w kropli wody...

Oooch!...

Patrzajcie, którzy chcecie i czujecie...

w swojej wędrówce przez życie

odkryłam że

mała dziewczynka mieszka we mnie

o spotkaniu z żywą boginią marzy

jej dziecięca radość i zachwyt nie mają granic

za pomocą kolorów

potrafi przetrwać najtrudniejsze chwile

nadal 

wierzy w miłość po za czasem

która nie jest jednocześnie

powitaniem i pożegnaniem

by me

z cyklu - gazetowe wiersze

Taki to mój pierwszy post listopadowy.

Może nie ostatni w tym miesiącu. Może się jeszcze zdarzy...

Buziolki:**

Snop światła w same oczy...

Do lasu mnie pognało.

W te jeszcze zieloności, w ten naturalny leśny kod kreskowy.

Jonów ujemnych nałapałam.

Ścieżkami, pomiędzy drzewami sobie szłam.

W podskokach, z piosenką na ustach.

Radośnie, raz z aparatem w dłoniach, a raz pozując.

Z miłym fotografem do pary ;)

W leśnych odmętach, aaaach!

 

...położyłem się wieczorem i obudziłem się rano. Przecież to jest jedno z najpiękniejszych zdań świata, to jest olśniewające, to jest snop światła w same oczy, w same usta. Jak mogłem tego przedtem nie zauważyć...?

Edward Stachura

Nooo, fotograficznie się na blogu zrobiło. Ale ja lubię do tych chwil potem wracać. Przypomnieć sobie, jak miło i pięknie było.

Kocham spacerki w naturze.

Uściskuję:**

Jestem tutaj, wołam cię...

Był sobie kwiatek.

Żył sobie, żył - aż moja dłoń go zerwała.

Niebanalnie zakończył swój żywot -

w modelingu - z wdziękiem do zdjęć pozując.

Zostawił po sobie sporą ich garść.

Swoją prostotą i pięknem nakarmił oczy moje

a i zachwyt w sercu zostawił.

Oraz te chwile ulotne jak motyle.

Dziękuję kwiateczku urodny i wspaniały!

...jestem tutaj

wołam cię

jestem tutaj

przeszyj mnie

promieniu świetlisty złocisty...

Edward Stachura

I tak Kochani fotograficznie teraz bloguję.  Ten świat bywa taki piękny, że nie potrafię przejść obojętnie... Łapię te chwile jak motyle i zachwycam się nieustannie...

Buziaki:**