Nie przepraszać za dzikość...

I jeszcze jedna okularów para.

Ostatnia z całej serii, która ostatnio powstała.

Na razie.

Czasem

jestem bardziej wilkiem

niż kobietą

i wciąż uczę się 

jak nie przepraszać

za własną dzikość

Nikita Gill

I w tej dzikości uściski się cieplutkie:*

Stając się żywym...

Okularsy się zrodziły.

Aż cztery pary.

Dzisiaj dwie.

Takie w stylu post apokaliptycznym.

Z gwoździami i żelastwem.

Uszanuj to życie, które próbuje wyrazić się w tobie, jako ty i poprzez ciebie,

Nie jesteś ani trochę tak ograniczony, jak być może kazali ci wierzyć ci,

którzy sami jeszcze nie stali się żywi.

Jeff Foster

Serdeczności!:**

Uderz w bęben serca...

Koronacji ciąg dalszy.

Tym razem w duchu dzikości.

I kobiecości.

I gorącej krwi płynącej w żyłach.

W umiłowaniu energii Matki Ziemi.

Wcieliłam się Boginię Dzikiego Serca.

W Królową Tego, Co Nienazwane.

Ooooj strój też musi powstać.

Na zdjęciach po prostu płachta materiału narzucona na ramiona...

Ta korona chyba mi się lepiej sfotografowała...;)

Zrobiona z surowych patyków zebranych gdzieś z plaży, a i z lasu parę.

Plus wyszyta aplikacja symbolizująca Boginię Matkę Ziemi

Uderz w bęben serca

- wyśpiewaj pieśń

i przyoblecz się w swoją kobiecość.

C.P. Estes

Strój z tej płachty już mi chodzi po głowie, pewnie coś zmajstruję ;))

Ale to jeszcze.

💓

Z tego samego co gwiazdy...

I cyk!

Korona się stworzyła.

Kolejna.

I nie ostatnia.

Ta jest dopełnieniem mojej ostatniej sukni.

Fajnie czuć się królową.

Królową swojego życia.

W swoim scenariuszu zdarzeń.

Za każdym razem, kiedy wątpię, czy coś jestem warta, to przypominam sobie, że jestem zrobiona z tego samego co gwiazdy na niebie.

Kris Carr

Trochę natworzyłam ostatnio. Poniekąd przygotowywałam się do Art Festiwalu, który odbędzie się w ostatni weekend maja w Stargardzie. I jako, że sporo natworzyłam, to mogę pojawiać się prawie codziennie w najbliższym czasie.

Uściskuję:**

Po ścieżkach obdarzonych sercem...

Mandala z intencją samouzdrawiania powstała.

Z intencją budzenia własnego serca...

Na zleconko.

Drewienko w połączeniu z czerwienią.

65cm x 65cm

Ja wędruję tylko tylko po ścieżkach obdarzonych sercem, po ścieżkach, które mogą mieć serce. Po nich wędruję, by przemierzyć je do końca. To jedyne wyzwanie warte podjęcia. Oto którędy wędruję i patrzę, patrzę z zapartym tchem.

Carlos Castaneda

Nauki don Juana

Przepełnionego pięknem serca życzę:**

Dziękczynienie wystarczy...

Suknię uszyłam.

W stylu...hmmmm...

Chyba tworzę własny folklor.

Nie odtwarzam historii, "wypożyczyłam" jedynie wykrój, wykrój średniowiecznej sukni.

Bo jest chyba najprostszy.

Uszyta z materiałów z odzysku, na pewno z jednej zasłony, a ten drugi materiał, baza to nawet nie wiem, co to jest.

Po co?

Bo lubię. Bo uwielbiam przebierać się w fantazyjne kostiumy.

A że mam okazje uczestniczyć w różnych iventach artystycznych, to mam gdzie je zakładać.

Do zdjęć też są fajne.

A może kiedyś ktoś będzie chciał kupić?

Ta suknia to nie koniec.

Jest jeszcze korona i pelerynka.

Ale to już w innych postach.

Ta suknia była trudna dla mnie do sfotografowania w warunkach domowych, więc zdjęcia niestety bardzo kiepskie są.

Wiem, że jeszcze doczeka na właściwą sesję.

Dziękczynienie w samotności wystarczy. Dziękczynienie ma skrzydła i leci. Twoja modlitwa wie o wiele więcej o tym, niż ty.

Victor Hugo

Dziękuję za uwagę :**