Możliwość zobaczenia...

Serdeczności wstępne, Kochani ;)

Dziś chwalę się eksperymentem, jakiego się podjęłam.

Zawsze podobał mi się taki kierunek w sztuce - land art - z angielska.

Różne twory zrobione z gałązek, drewna i innych naturalnych materiałów wtopione w krajobraz.

Na żywo raczej tego nie widziałam, o ile dobrze pamiętam.

Patrzyłam na takie zdjęcia tęsknym okiem, ale nie miałam okazji sama tegoż popróbować.

I tak pewnego razu, na pewnej działeczce ujrzałam mnóstwo gałęzi z popodcinanych drzewek owocowych.

I poczułam TO.

Segregując je sobie (mając zgodę) uporczywie nachodziła mnie myśl - popie &^%# ło cię!

I zaraz przypomniały mi się słowa Anthonego de Mello - "Nie wiem, do czego mnie woła, ale rozpoznaję głos"

I to mnie ostatecznie przekonało. 

Dziękuję Anthony!

Wróciłam z gałęziami do domu. Wyglądało to jakbym miała miotłę robić ;)))))

Ale tak to się zaczęło.

Raczej jest to jednostkowe doświadczenie. Masowej produkcji nie będzie.

Nooo, może jeszcze tak z raz sobie poplotę gałązki.

W każdym razie chciałam spróbować.

W lesie tych tworów nie zostawiłam. Będą miały inne swoje miejsce.

Fotografia to język, który daje ludziom możliwość zobaczenia tego, co ty zobaczyłaś.

Sebastiao Salgado

***

Receptą na dobrą fotografię jest myślenie jak poeta.

Imogen Cunningham

***

Nie fotografuj tego, co widzisz.

Fotografuj to, co czujesz.

David Alan Harvey

Doświadczenie niezwykle ekscytujące!

Zrozumieją to pewnie, czy poczują tacy szaleńcy, jak ja raczej.

Jakkolwiek i tak wszystko to robię dla siebie i się tym sama ekscytuję.

Buziole:**